معرفی عکاس دایان آربس

معرفی عکاس دایان آربس

معرفی عکاس دایان آربس

دایان آربس یکی از عکاسان آمریکایی است که در دوره خود عکس های تاثیرگذاری گرفته است در این مقاله از پویا اندیش به معرفی این عکاس خواهیم پرداخت.
برای من سوژه تصویر مهم تر از خود عکس است.
حس خاصی به عکس دارم، اما این حس مقدس نیست.
واقعا معتقدم که ” هرچه هست ، دربارگی آن است” چیزهایی وجود دارند که تا وقتی عکاسی نکنم ، دیگران آن را نمی بینند. “دایان آربس”

معرفی عکاس دایان آربس
معرفی عکاس دایان آربس

زندگینامه دایان آربس

دایان آربس ، نام اصلی دایان نمروف ، (متولد 14 مارس 1923 ، نیویورک ،) عکاس آمریکایی  است، مشهور به پرتره های جذاب، نگران کننده و عکاسی از افراد طرد شده  از اجتماع می باشد.
دایان آربس دختر گرترود روسك و دیوید نمروف، صاحبان یك فروشگاه بزرگ بود. برادر بزرگتر او شاعر و منتقد ادبی بود.
در 18 سالگی با آلن آربس ازدواج کرد و تا قبل از طلاق هر دو به صورت مشترک کار عکاسی می کردند آنها برای فروشگاه های معتبر کار عکاسی تبلیغاتی و تجاری انجام می دادند.
آربس دوره های عکاسی خود را با برنیس آبوت گذراند و کم کم در عکاسی پیشرفت فوق العاده کرد.

تحصیلات دایان آربس

در سال 1963 و 1966 آربس برای شرکت در بخشی از پروژه ای تحت عنوان “آداب و رسوم آمریکایی” بورس تحصیلی گوگنهایم را دریافت کرد.
در این دوره او به تکنیک خود در استفاده از قاب مربع تسلط داشت، که بیش از ترکیب عکس بر موضوع تأکید می کند.
او همچنین از نور فلاش استفاده می کرد، نور فلش به آثار او حس تئاترالیسم و سورئالیسم می بخشد.

معرفی عکاس دایان آربس
معرفی عکاس دایان آربس

موضوعات عکاسی دایان آربس

در آن آربس زمان شروع به کشف موضوعاتی کرد که بیشتر او را درگیر کار عکاسی می کرد:
افرادی که در حومه جامعه و “غیرعادی ” زندگی می کنند، مانند، ترنس ها، کوتوله ها و معلولان ذهنی یا جسمی.
صمیمیت آشکار دایان با سوژه های خارق العاده عکس هایش منجر به ایجاد تصاویری شد که همدلی و همذات پنداری بیننده را درگیر کرده و واکنش مخاطب را به دنبال داشته است.

برخی از منتقدان کارهای او را به طرز چشمگیری با موضوعاتش همدردانه می دانستند، در حالی که برخی دیگر نگاه او را نگاهی خشن و کنجکاو به زندگی مستضعفین تلقی می کنند.
در ادامه این مقاله از پویا اندیش به زندگی حرفه ای هنرمند می پردازیم.

شروع عکاسی حرفه ای

دایان  آربس در سال ۱۹۴۱ برای بازدید گالری آلفرد استیگلیتز نزد او رفت و در آنجا با عکاسان معروف از جمله متیو برادی، پل استرند، بیل برانت، و اوژن آتژه» آشنا شد.

در سال ۱۹۴۶ و پس از پایان جنگ آلن و دایان هر دو به سمت عکاسی تجاری رفتند و برای مجله‌های زیادی از جمله نیویورک تایمز ، وگ ، شو و.. عکس می‌گرفتند، با این وجود هر دو آن‌ها به عکاسی پرزرق و برق و عکاسی مد چندان علاقه نداشتند؛ کار آن‌ها آنقدر حرفه ای بود که گاها  از یک مجله مد ۲۰۰  صفحه ای 100 صفحه به عکس های آنها اختصاص داشت.

معرفی عکاس دایان آربس
معرفی عکاس دایان آربس

پایان فعالیت های تجاری

آربس که در دهه 1950 از فعالیت های تجاری دست کشیده بود.
با دوربین خود شروع به پرسه زدن در خیابان های نیویورک کرد و از طریق عکاسی شهروندان شهر را مستند کرد.
این تصاویر بعداً در کنار تصاویر گری وینوگراند و لی فریدلندر در نمایشگاه “اسناد جدید” در موزه هنرهای مدرن (1967) نشان داده شد.
آربس  نیز مانند بعضی از هنرمندان در طول زندگی خود با دوره های افسردگی دست و پنجه نرم می کرد.

تکنیک عکاسی دایان آربس

 آربس به طور معمول به سوژه های خود این فرصت را می داد تا هر طور که صلاح می دیدند خود را نشان دهند.
از سال 1962 ، او از دوربین هایی با فرمت متوسط استفاده کرد که از ناحیه کمر نگه داشته می شدند – او به پایین در منظره یاب نگاه می کرد بنابراین چیزی بین چهره او و سوژه اش ایجاد نمی شود.

معرفی عکاس دایان آربس
معرفی عکاس دایان آربس
عکاسی از طیف های اجتماعی مختلف

علاقه آربس به تجربیات افراد در طیف اجتماعی ممکن است از همان دوران کودکی وی بروز کرده باشد. او در یک خانواده ثروتمند بزرگ شد.
این تجربه امتیاز ناراحت کننده ای  بود در قسمتی از یک  مصاحبه رادیویی دایان آربس گفته است:
“مثل این بود که در فلان فیلم نفرت انگیز شاهزاده خانم باشی … و پادشاهی بسیار تحقیرآمیز بود.”
شاید به این دلیل که آربس معتقد بود که او به اندازه کافی توسط سختی ها آزمایش نشده است،  سختی را در دنیای اطراف خود جستجو کرد. این سرمایه گذاری شخصی در موضوع انتخابی وی ، آربس را به سمت قضاوت سوق نداد.
او معمولاً از بریدن عکسهایش برای تأكید اجتناب می كرد و در عوض كل نگاتیو را چاپ می كرد. این انتخاب توسط مرزهای سیاه نامنظم اطراف تصویر ثبت شده است. وی گفت: “برای من موضوع تصویر همیشه مهم تر از تصویر است.

 
خودکشی هنرمند

دایان آربس در سال 1927 در 48 سالگی به زندگی خود پایان داد دایان آربس با قرص در بی تفاوتی و عدم رضایت از کار خود، خودکشی کرد.
او تحت فشار از سرخوردگی بود.
مرگ او غیر قابل درک و عجیب و غریب بود، اگر چه تصور می شد که او از اسکیزوفرنی رنج می برد. اگر چه  در سال 1971 ، آربس جان خود را گرفت.
با این حال، عکس های او همچنان تأثیر قدرتمندی دارند.
برای دهه ها ، هنرمندانی مانند نان گلدین ، جودیت جوی راس و دینا لاوسون او را مورد ستایش قرار دادند. باربارا کروگر هنرمند بزرگ معاصر، که از شاگردان دایان اربس بود،

معرفی عکاس دایان آربس

معرفی عکاس دایان آربس

آثار دایان آربس

مجموعه ای از عکس های او در سال 1972 در ارتباط با یک نمایشگاه بزرگ موفق از کار او در موزه هنرهای مدرن در شهر نیویورک منتشر شد.
در همان سال کار او در دوسالانه ونیز به نمایش درآمد ، این اولین باری است که یک عکاس آمریکایی این امتیاز را دریافت می کند.
سال 2003 نمایشگاه گسترده ای از کارهای وی در موزه هنر مدرن سانفرانسیسکو افتتاح شد و بعداً به سراسر ایالات متحده و اروپا سفر کرد.
یک کتاب همراه با نام Diane Arbus Revelations (2003) ، حاوی حدود 200 عکس و همچنین بخشهایی از نامه ها و دفترهای او بود.
در سال 2007 مالک آثار آربس بایگانی کامل خود را – از جمله تجهیزات عکاسی ، صفحات دفتر خاطرات ، و نگاتیوهای حدود 7،500 رول فیلم – به موزه هنر متروپولیتن در شهر نیویورک هدیه داد.

سخن آخر

هنرمندانی در عرصه تاریخ وجود داشته اند که با آثار هنری خلاقانه و نوآورانه به ترویج هنر کمک کرده اند.
معرفی هنرمندان و آثارشان یکی از بخش های جذاب پویا اندیش است. با شرکت در کلاس های پویااندیش روند یادگیری و آموزش عکاسی خود سرعت ببخشید.

شروع ثبت نام دوره های آموزش آنلاین و مجازی - تماس : 05 05 58 22 - 587 587 22 اینستاگرام تصویرگران پویا اندیش - کلیک کنید .
+